صفى الدين محمد طارمى
384
انيس العارفين ( تحرير منازل السائرين ) ( فارسى )
چنان كه مذكور شد قبل از اين . و هي آخر منزل تلقى « 1 » فيه مقدّمة العامّة ساقة الخاصّة ؛ و ما دونها أغراض لأعواض . و المحبّة هي سمة الطائفة ، و عنوان الطريقة ، و معقد النسبة . مراد از « عامّه » اهل حجاباند كه محجوباند به رسوم خودشان از حقّ . پس كسى كه مجاهده كند از ايشان در خداى تعالى و برسد به مقام همّت ، و ابتدا كرده شود به انوار تجلّى ، اقامت كرده مىشود او را در مقام محبّت و مىباشد از جملهء سابقين ايشان و مقدّمهء مسافرين ايشان ؛ و كسى كه تخلّف كند از مفرّدين سابقين به سوى حضرت احديت و بماند در اوّل اوديهء فنا ، مىباشد از ضعفاى خاصّه ، و كسى كه متأخّر باشد از ايشان در سير . پس مقام محبّت آخر منازل عوام است كه هرگاه نزول نمايند در او ، بيرون مىروند از رتبهء عوام و داخل مىشوند در زمرهء خواصّ . پس مىباشد اوّل مقامى از مقامات خواصّ و اين است معنى قول او كه : « و هي آخر منزل تلقى « 2 » فيه مقدّمة العامّة ساقة الخاصّة » . « و ما دون محبّت اغراض است از براى اعواض ؛ » يعنى معتبر از منازلى كه معتدّ به است ، منزل محبّت و ما فوق محبّت است . و امّا دون محبّت : پس او اغراض است از براى مخلوقين كه ظاهر مىشود بر ايشان و بعث مىكند ايشان را بر عملهايى كه صادر مىشود از ايشان از جهت عوضهايى كه و اصل شود به ايشان از خالق ؛ پس ايشان اجيراناند كه عمل مىكنند از براى اجرت ؛ به خلاف محبّين كه ايشان بندگان خالصاند از براى محبوب خودشان كه توقّع ندارند اجرتى را به عملشان ، مخلصيناند از براى خداى تعالى ؛
--> ( 1 ) . اصل : - يلقى . ( 2 ) . اصل : همان .